با ما تماس بگیرید 035-35247570 - 035-91097570
فارسی فارسی ENG English
دانستنی ها و مقالات
۵ اسفند, ۱۴۰۳نویسنده: مریم پوربخش

مدت زمان نگهداری روانکارها در انبار چقدر است؟

مدت زمان نگهداری روانکارها در انبار، عاملی مهم اما کمتر مورد توجه در برنامه‌های روانکاری صنعتی است. شرایط ذخیره‌سازی، مانند دما، رطوبت، نوع ظرف و محیط نگهداری، تاثیر مستقیمی بر کیفیت و عملکرد روغن‌ها و گریس‌ها دارند.

مدت زمان نگهداری روغن یا گریس در انبار، یکی از جنبه‌های کمتر مورد توجه در یک برنامه روانکاری است. بسیاری از مدیران نگهداری و تعمیرات، بیشتر تمرکز خود را بر روی انتخاب نوع روانکار مناسب و زمان‌بندی تعویض آن در تجهیزات معطوف می‌کنند، درحالی‌که شرایط ذخیره‌سازی نیز می‌تواند تأثیر مستقیمی بر عملکرد و کیفیت روانکار داشته باشد. اگرچه معمولا بین تامین‌کنندگان توافق مشخصی در مورد حداکثر زمان نگهداری روانکارها وجود ندارد، اما درک این موضوع ضروری است که بسته به نوع روانکار، برخی مشکلات ممکن است حتی پس از چند ماه ظاهر شوند. این مشکلات می‌توانند شامل کاهش کیفیت، تغییر در ویژگی‌های شیمیایی و فیزیکی، و کاهش کارایی روانکار در هنگام استفاده باشند.

بنابراین، ضروری است که از تامین‌کننده هر روانکار در مورد عمر مفید آن در شرایط ذخیره‌سازی مختلف سوال و برای روانکارهایی که بیش از زمان توصیه‌شده نگهداری شده‌اند، آزمایش‌های لازم انجام شود. این کار کمک می‌کند تا مشخص شود که آیا روانکار همچنان دارای خواص اولیه خود است یا خیر. استفاده از روانکارهای تاریخ‌گذشته و بی‌کیفیت می‌تواند به تجهیزات آسیب برساند و هزینه‌های تعمیر و نگهداری را افزایش دهد.

عوامل محیطی موثر بر عمر روانکار در انبار

به خاطر داشته باشید که شرایط محیطی نگهداری روانکار، به همان اندازه‌ ی مدت زمان ذخیره‌سازی آن اهمیت دارد. حتی اگر یک روانکار در بازه زمانی توصیه‌شده استفاده، اما در شرایط نامناسبی نگهداری شود، ممکن است دچار تغییرات نامطلوبی شود. برخی از مهم‌ترین عوامل محیطی که بر عمر روانکار تاثیر می‌گذارند عبارت‌اند از:

  1. دما و تغییرات دمایی: دمای بیش از حد بالا یا پایین، می‌تواند منجر به تغییر در ساختار شیمیایی روغن یا گریس شود. همچنین، نوسانات دمایی شدید می‌توانند باعث افزایش احتمال تشکیل رطوبت و اکسیداسیون شوند.
  2. نوع ظرف ذخیره‌سازی: ظروف نگهداری روغن و گریس باید از جنسی باشند که واکنشی با محتویات خود نداشته باشند. همچنین، درب ظرف‌ها باید کاملا بسته باشد تا از ورود آلودگی و رطوبت جلوگیری شود.
  3. محل نگهداری (داخل یا خارج از انبار): ذخیره‌سازی روانکار در فضای باز و در معرض نور خورشید، باد و باران، می‌تواند باعث تسریع در تجزیه شیمیایی و آلودگی شود. بنابراین، توصیه می‌شود روانکارها در یک محیط بسته، خنک و خشک نگهداری شوند.
  4. میزان جابجایی روانکار: اگر روغن یا گریس برای مدت طولانی بدون حرکت باقی بماند، ممکن است افزودنی‌های آن ته‌نشین شوند یا جداسازی در اجزای آن رخ دهد. بنابراین، گاهی لازم است که روغن‌ها قبل از استفاده هم زده شوند تا ترکیب یکنواختی داشته باشند.
  5. میزان رطوبت: جذب رطوبت یکی از بزرگ‌ترین تهدیدها برای کیفیت روانکار است، زیرا وجود آب در روغن یا گریس می‌تواند منجر به زنگ‌زدگی قطعات، کاهش خاصیت روانکاری، و افزایش خطر اکسیداسیون شود.

مدت زمان نگهداری روانکارها در انبار چقدر است؟

مشکلات احتمالی روانکارهای نگهداری‌شده طولانی‌مدت

روانکارهایی که برای مدت طولانی در انبار باقی مانده‌اند و از زمان توصیه‌شده تامین‌کننده فراتر رفته‌اند، ممکن است دچار مشکلاتی شوند که بر عملکرد آن‌ها تاثیر بگذارد. برخی از این مشکلات عبارت‌اند از:

مشکلات رایج در روغن‌ها:

  1. اکسیداسیون: قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض هوا و رطوبت می‌تواند باعث اکسیداسیون روغن شود، که منجر به تولید ترکیبات اسیدی و کاهش عملکرد روانکاری می‌شود.
  2. جذب رطوبت: آب موجود در روغن می‌تواند باعث زنگ‌زدگی قطعات فلزی و کاهش کیفیت روانکار شود.
  3. ته‌نشینی افزودنی‌ها: برخی از افزودنی‌های روغن ممکن است به مرور زمان ته‌نشین شوند و موجب کاهش کارایی روانکار شوند.

مشکلات رایج در گریس‌ها:

  1. جدا شدن روغن از گریس: در طول زمان، روغن و غلیظ‌کننده موجود در گریس ممکن است از یکدیگر جدا شوند که باعث کاهش خاصیت روانکاری می‌شود.
  2. سفت شدن بیش از حد: برخی از گریس‌ها ممکن است به دلیل تبخیر ترکیبات سبک‌تر، سفت شده و کارایی خود را از دست بدهند.

چگونه می‌توان از کاهش کیفیت روانکار جلوگیری کرد؟

برای جلوگیری از مشکلات ذکر شده، لازم است که روانکارها به طور منظم بررسی و آزمایش شوند. برخی اقدامات پیشنهادی شامل موارد زیر است:

  • بررسی چشمی و فیزیکی روانکار برای مشاهده تغییرات غیرعادی مانند تغییر رنگ، ته‌نشینی و افزایش ویسکوزیته.
  • انجام آزمایش‌های شیمیایی برای بررسی میزان اکسیداسیون، اسیدیته و آلودگی‌های احتمالی.
  • ذخیره‌سازی روانکارها در شرایط ایده‌آل (دمای کنترل‌شده، محیط خشک و بسته، استفاده از ظروف مناسب).

نتیجه‌گیری

مدت زمان نگهداری روانکارها یکی از نکات مهمی است که می‌تواند بر عملکرد تجهیزات تاثیر مستقیمی داشته باشد. با شناخت زمان‌بندی پیشنهادی تامین‌کننده، رعایت شرایط بهینه ذخیره‌سازی و انجام آزمایش‌های دوره‌ای، می‌توان از کاهش کیفیت روانکارها جلوگیری و از عملکرد بهینه آن‌ها اطمینان حاصل کرد. در غیر این صورت، استفاده از روانکارهای تاریخ‌گذشته و بی‌کیفیت می‌تواند به تجهیزات آسیب رسانده و هزینه‌های نگهداری را افزایش دهد.

جهت کسب اطلاعات بیشتر به منبع این مقاله مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تاکنون دیدگاهی در این مطلب ارسال نشده!